Ohne dich

… η αφορμή για την παρούσα ανάρτηση δόθηκε με το τελευταίο σχόλιο της προηγούμενης …

… η αναρρίχηση είναι από τα πιο δύσκολα αθλήματα … θα έλεγα ότι δεν είναι καν άθλημα, είναι κάτι πολύ παραπάνω …

… τα φυτά έχουν ειδικευμένα όργανα αναρρίχησης που οι άνθρωποι δεν διαθέτουν … όμως κάποιοι λανθασμένα μετατρέπουν κάποια όργανα του σώματος τους σε όργανα αναρρίχησης …

… ο μόνος τρόπος για να αναρριχηθεί ένας άνθρωπος δίχως να χάσει κάτι από την αξιοπρέπεια του είναι ο κάτωθι …

Η μετάφραση στα Ελληνικά του αριστουργήματος των Rammstein, Ohne dich είναι δική μου και πρόχειρη. Η όποια παρατήρηση από κατέχοντες την γερμανική είναι καλοδεχούμενη. Παραθέτω και τους αυθεντικούς στίχους.



Lyrics ©2004 Rammstein.
Ich werde in die Tannen gehenDahin wo ich sie zuletzt gesehenDoch der Abend wirft ein Tuch aufs Landund auf die Wege hinterm WaldesrandUnd der Wald er steht so schwarz und leerWeh mir, oh wehUnd die Vögel singen nicht mehr
Ohne dich kann ich nicht seinOhne dichMit dir bin ich auch alleinOhne dichOhne dich zähl ich die Stunden ohne dichMit dir stehen die SekundenLohnen nicht
Auf den Ästen in den Gräbenist es nun still und ohne LebenUnd das Atmen fällt mir ach so schwerWeh mir, oh wehUnd die Vögel singen nicht mehr
Ohne dich kann ich nicht seinOhne dichMit dir bin ich auch alleinOhne dichOhne dich zähl ich die Stunden ohne dichMit dir stehen die SekundenLohnen nicht ohne dich

Original Rammstein Ohne dich video ripped by crosscut 2006 at:
http://www.youtube.com/watch?v=9pkLDEEs20U

Original Rammstein Ohne dich video ripped by freEagle 2009 at:
http://www.youtube.com/watch?v=hrA1dMajG1Y

Original Lyrics © Rammstein 2004 at:
http://www.sing365.com/music/lyric.nsf/Ohne-Dich-lyrics-Rammstein/0E2EC5627C42000748256F1A000DB8FE

Συναισθήματα: Έρωτας

Τι είναι ο έρωτας;

http://www.focusmag.gr/articles/view-article.rx?oid=46911

Έρωτας! το πιο πολύπλοκο και πιο χαρακτηριστικό ανθρώπινο συναίσθημα!

«Ένα εκρηκτικό μείγμα ηδονής και θαυμασμού, τυπικότατο συναίσθημα της παιδικής ηλικίας! Όταν ένα παιδί ανακαλύπτει κάτι καινούριο ή κάνει κάτι που μέχρι χτες δεν μπορούσε, νιώθει ένα συναίσθημα απέραντης χαράς, αισθάνεται δυνατό και γεμάτο ενέργεια. Ακριβώς αυτό το συναίσθημα προσπαθούμε να αναπαράγουμε σε κάθε νέα ερωτική μας σχέση. Τα πρόσωπα, ο τόπος και τα πράγματα που σχετίζονται μ' αυτές τις στιγμές βαθύτατης ευτυχίας αποτυπώνονται για πάντα στη μνήμη μας. Δεν είναι καθόλου τυχαίο όταν, πολύ αργότερα, ερωτευόμαστε ένα κορίτσι με κόκκινα μαλλιά ή ένα αγόρι με γλυκό χαμογελαστό πρόσωπο. Προφανώς συνδέουμε συνειρμικά και ασυνείδητα αυτά τα χαρακτηριστικά που μας κεντρίζουν έντονα το ενδιαφέρον, με ευχάριστες ή ηδονικές εμπειρίες που έχουμε βιώσει κατά την παιδική μας ηλικία - υποθέτουν ότι κάποια άτομα αγαπούν ιδιαίτερα το κόκκινο χρώμα επειδή αυτό βλέπουμε μέσα από τα μισόκλειστα βλέφαρα όταν στρέφουμε το πρόσωπό μας προς τον ήλιο.»

http://www.focusmag.gr


Αφιερωμένο σε ένα κορίτσι με κόκκινα μαλλιά …


Χρόνια πολλά στους απανταχού ερωτευμένους!
… και μην ξεχνάτε ο μεγαλύτερος έρωτας είναι ο έρωτας με την ίδια τη ζωή!
Τα λεφτά είναι δανεικά!

Συναισθήματα: Φόβος

Αγαπητοί καλή χρονιά!

… φόβος … ένστικτο … συναίσθημα … αρχέγονος μηχανισμός προστασίας όλων των πλασμάτων επί της γης.
Η αίσθηση του κινδύνου προκαλεί την αυτόματη γένεση αυτού του συναισθήματος. Ο κίνδυνος όμως μπορεί να μην είναι πραγματικός αλλά να είναι στο μυαλό μας, τότε ο φόβος μετατρέπεται σε φοβία.
Ο φόβος είναι καλός, μας προστατεύει από τις κακοτοπιές, μας φυλάει, όπως τα έρμα … Η φοβία είναι κακή, μας μαζεύει όταν πρέπει να απλωθούμε, μας βάζει όρια, χτίζει τοίχους γύρω μας …
Ο φόβος έχει πάντα κάτι το γοητευτικό ακόμη και στην αστρονομία:
«Ο Φόβος είναι ο μεγαλύτερος από τους δύο δορυφόρους του πλανήτη Άρη. Ο Φόβος, που έλαβε το όνομά του από την ελληνική μυθολογία και συγκεκριμένα από τη δέκατη πέμπτη ραψωδία της Ιλιάδος, περιφέρεται εγγύτερα στον πλανήτη του από κάθε άλλο φυσικό δορυφόρο στο Ηλιακό Σύστημα.1 »

Και για να μη σας αφήσω παραπονεμένους:

… μετά το περίφημο Αιδώς Αργείοι ο Αίας φώναξε:

«Άνδρες, σταθείτε, κι εντροπή μέσα αισθανθείτε, ω φίλοι.
Ένας τον άλλον στους δεινούς αγώνες εντραπείτε,
να σώσει δυνατή εντροπή τους άνδρες, όχι ο φόβος,
και σ’ όσους φεύγουν δύναμις και δόξα δεν γεννάται.» 2

Πολλές φορές δυο φόβοι συναντώνται και δυο διαφορετικές πορείες ξυπνούν αντίστοιχα δυο διαφορετικούς φόβους …
Να αγοράσω ή να πουλήσω;
Να δεσμευτώ περισσότερο ή να ρισκάρω να καταστρέψω ότι έχτιζα τόσο καιρό;
Εδώ σε θέλω κάβουρα! Τι να κάνει ένας άνθρωπος μπρος σε τέτοια διλλήματα;
Μία η απάντηση μου, αγαπητοί συνκερδοσκόποι: ο τρίτος δρόμος … ο δρόμος της καρδιάς … αφήστε αυτή να αποφασίσει … ακόμη και αν κάνει λάθος έχουμε πάντα την ευχαρίστηση να λέμε ότι την ακολουθήσαμε και πάντα μας οδηγεί σε υπέροχα ταξίδια … και πάντα το ταξίδι είναι αυτό που μετράει, από την εποχή του Οδυσσέα, όταν ο Κύκλωπας του πετούσε πέτρες από τα παράλια της Θράκης…

Οι ασχολούμενοι με τις αγορές έχουμε μάθει να κοιμόμαστε (ή καλύτερα να ξαγρυπνάμε) με τον φόβο αγκαλιά. Ο φόβος είναι φίλος μας, σύντροφος μας στο ταξίδι της αναζήτησης νέων εμπειριών.
Να κλείσω με μια ωραία φράση του Σκοτεινου Χωριου:
Όποιος φοβάται πάει και κοιμάται!
Καλή χρονιά και καλά κέρδη σε όλα τα επίπεδα!
Αναφορές:
1. http://el.wikipedia.org/
2. Ομήρου Ιλιάδα, Ραψωδία Ο΄ (15η), στίχοι 560 – 564.
Εικόνες:
1. Η δημιουργία του φόβου
2. Φόβος, δορυφόρος του Άρη.
3. Ο θάνατος του Αία
4. Οδυσσεύς και Κίκονες

Χάνω … αλλά μ’ αρέσει!

Αγαπητοί καλή σας εσπέρα!
Έχω καιρό να δημοσιεύσω τις σκέψεις μου … δεν είχα την πολυτέλεια του χρόνου λόγω προσωπικών ασχολιών … έρχομαι λοιπόν τώρα την αποφράδα τούτη μέρα να εκφράσω κάποιες σκέψεις και συναισθήματα που ίσως οδηγήσουν σε απόφαση …
Πάντα πίστευα ότι πρώτα θα έπιανα τον Μαρξ και μετά τον Μπακούνιν, αλλά οι καιροί πάντα φέρνουν το διαφορετικό, καλό ή κακό, ο χρόνος, μοναχικός κριτής, πάντα δείχνει, ήρθε λοιπόν η ώρα να ασχοληθούμε με έναν άλλο «παίκτη», τον Adam Smith … Στο σύγγραμμά του «Θεωρία των Αισθημάτων» ο Smith παρουσιάζει μια θεωρία για την κοινωνική πράξη σε σχέση με τα συναισθήματα … πρώτα έγραψε για συναισθήματα ο «παίκτης» και μετά την Βίβλο του Φιλελευθερισμού το «An Inquiry into the Nature and Causes of the Wealth of Nations».

Από την «Θεωρία των Αισθημάτων» μεταφράζω ελεύθερα, καθώς δεν έχω βρει ελληνική έκδοση ένα κομμάτι του έργου του:

«Όταν το πρόσωπο που ενδιαφέρεται για μας και είναι ευτυχές με τη συμπάθεια μας, πονάει από την ανάγκη της (συμπάθειας μας), έτσι και ‘μείς, φαίνετε να ευχαριστιόμαστε όταν συμπάσχουμε μαζί του και πονάμε όταν δεν μπορούμε να το κάνουμε. Τρέχουμε όχι μόνο για να συγχαρούμε την επιτυχία αλλά και για να συλλυπηθούμε την αποτυχία. Η ευχαρίστηση που νοιώθουμε κουβεντιάζοντας με κάποιον με τον οποίο μπορούμε να συμμεριστούμε όλα τα πάθη της καρδιάς του, φαίνεται να αξίζει περισσότερο από τις επιπτώσεις του πόνου και της θλίψης που μας επηρεάζει για την αντίληψη της κατάστασής του.»

«As the person who is principally interested in any event is pleased with our sympathy, and hurt by the want of it, so we, too, seem to be pleased when we are able to sympathize with him, and to be hurt when we are unable to do so. We run not only to congratulate the successful, but to condole with the afflicted; and the pleasure which we find in the conversation of one whom in all the passions of his heart we can entirely sympathize with, seems to do more than compensate the painfulness of that sorrow with which the view of his situation affects us. »

Smith, Adam
The Theory of Moral Sentiments
Part I
Of the Propriety of Action
Consisting of Three Sections
Section I Of the Sense of Propriety
Chap. I Of Sympathy
I.I.19

Title: The Theory of Moral Sentiments
Published: London: A. Millar, 1790. Sixth edition.
First published: 1759.

Για το πλήρες κείμενο ακολουθείστε τον παρακάτω σύνδεσμο:
http://www.econlib.org/Library/Smith/smMS.html

Προμηθευτείτε αιμοστατικά και κάντε το «σταυρό» σας σαν καλά παιδάκια!

Μη ξεχνάτε να καλοπερνάτε ωρέ!

Έχουν συναισθήματα οι καρχαρίες;

Καλημέρα αγαπητοί!

Ανάμικτα τα συναισθήματα, αγαπητοί μου, μετά την χθεσινή συνεδρίαση της 27ης του Σεπτέμβρη του 2007 … ίσως της σημαντικότερης εδώ και τέσσερα χρόνια … δεν άντεχα να την παρακολουθώ, γι’ αυτό και προτίμησα την παρέα αγαπημένων μου φίλων μετά μεζεδακίων και κράσου εις την πλατεία της μικρής μου πόλης… πανέμορφη μέρα η χθεσινή … ο φθινοπωρινός ήλιος χάιδευε τις αισθήσεις και γλυκά συναισθήματα κατέκλυζαν το μυαλό μου … ξέχασα την ψυχρή λογική, τα stop loss, τους ώμους και τα κεφάλια, τις κούπες και τα πιατάκια... είχα σχεδόν ξεχάσει εντελώς τα τεκταινόμενα εν αγοραίς όταν παρατήρησα ένα ... συνηθισμένο φαινόμενο ...

Τα περιστέρια της πλατείας. Πόσο συγχρονισμένα ήταν! Όποτε κάποιος σκόρπιζε λίγους σπόρους όλα μαζί, ως ένα!, κατέβαιναν από το ορμητήριο τους, εάν κάποιος τα τρόμαζε όλα μαζί επέστρεφαν στην ασφάλεια της κεραμοσκεπούς στέγης. Οποίος συντονισμός! Είχα διαβάσει πρόσφατα, το καλοκαίρι, ένα άρθρο, (νομίζω στο Έψιλον της Κυριακάτικης), όπου περιέγραφε τις συντονισμένες κινήσεις των ψαριών, της ρέγγας συγκεκριμένα, αλλά για να καταλαβαίνουμε που το πάμε νομίζω πως και η μαρίδα συμπεριφέρεται το ίδιο...συντονισμένα ... εάν θυμάμαι καλά στο άρθρο περιγραφόταν ο στιγμιαίος και συντονισμένος τρόπος αντίδρασης των ψαριών στα εξωτερικά ερεθίσματα ως κάτι πέρα από το ένστικτο ... ως συλλογικό συναίσθημα ...

Ας επιστρέψουμε στα περιστέρια ... ίδια ακριβώς συμπεριφορά είχαν τα περιστέρια της μικρής μου πόλης με αυτά της Trafalgar Square... είμαι σίγουρος πως την ίδια συμπεριφορά έχουν και τα περιστέρια του Central Park, της Κόκκινης πλατείας, του Συντάγματος ή της Tiananmen... συλλογικό συναίσθημα ... όπως αυτό της μαρίδας ...

Τα παραπάνω είναι αφιερωμένα σε όσους πιστεύουν ότι δεν ανήκουν στην τάξη του συμπαθούς μικρού ψαριού. Το ερώτημα είναι ... έχουν συναισθήματα οι καρχαρίες;

Sense and sensibility

Καλημέρα!

Θέλω να αναφέρω έναν όρο που χρησιμοποιείται κατά κόρον τα τελευταία χρόνια στο χώρο των επιχειρήσεων ... συναισθηματική νοημοσύνη ... όταν το πρωτοάκουσα σκέφτηκα ότι ήταν ακόμη ένα φθηνό αμερικάνικο κόλπο για να μας πάρουν τα λεφτά με βιβλία και σεμινάρια, αφού το έψαξα (και πλήρωσα για βιβλία και σεμινάρια ; ) ), κατέληξα ότι όντως υπάρχει κάποια αλήθεια πίσω από αυτό. Γιατί τα γραφώ όλα αυτά; Είναι πρόλογος για να αναφέρω έναν παλαιότερο όρο που ταιριάζει περισσότερο στο σινάφι μας ... συλλογικό συναίσθημα ...

Σίγουρα υπάρχουν χιλιάδες εκεί έξω που νιώθουν σαν εμένα ... τελικώς η ηδονή που νιώθουμε στην απώλεια ή στο κέρδος δεν διαφέρει και πολύ ...

Όλοι ξέρουμε από τους παλαιότερους σοφούς των αγορών κάποιους χρυσούς κανόνες που έχουν να κάνουν με το συναίσθημα και την σκέψη, όλοι προτάσσουν την λογική ενάντια στο συναίσθημα: να λειτουργείς με ψυχρή λογική, μη παρασύρεσαι από τα συναισθήματα σου κτλ. Θέλω να καταλήξω πως είναι σχεδόν αδύνατο να κινείσαι στην αγορά με ψυχρή λογική, χωρίς συναίσθημα, δίχως φόβο, χαρά ή λύπη, σαν μηχανή. Εάν κάποιος έχει πετύχει να ασχολείται καθημερινά με την αγορά κινούμενος μόνο με την λογική και τους υπολογισμούς του, τότε τον λυπάμαι γιατί χάνει ένα μεγάλο κομμάτι της ευχαρίστησης που μπορεί να πάρει από αυτό το παιχνίδι.