Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 2008

τσέρουλες ... συνήθως δεν πιάνουν πάτο ...

Διάλογος από το www.spearfishingforum.gr :

- Ψάρι σαν γόπα, μπλε, με βούλα στη μέση. Ποιο είναι;
- Λογικά μένουλες ή τσέρουλες ... αλλά πιο πολύ μεσόνερα και επιφάνεια πάνε ...
- Τσέρουλες;
- Συνήθως δεν πιάνουν πάτο ...

... για τον τσέρουλα ... που προσπαθεί να ανεβάσει βίντεακια ...



Sadahzinia - Σωκράτης Μάλαμας / Δε θέλω να γλιτώσω από τα όμορφα
Στίχοι: Sadahzinia
Μουσική: B.D Foxmoοr
Πρώτη εκτέλεση: Sadahzinia

Πως να σου πω για αυτές τις σκέψεις που σταθήκαν στο μυαλό μου,
θρονιαστήκαν και φωτίσανε για λίγο τ' όνειρό μου
κι οι στιγμές χορέψανε μπροστά μου σα σκιές·
άλλες ανήκαν εδώ κι άλλες χανόντουσαν στο χτες.
Σκορπισμένες όλες στης ζωής το βιβλίο
κι οι σελίδες οι θαμπές, τσακισμένες στα δύο
να μου θυμίζουν ότι κάπου στα παλιά τα μονοπάτια
είναι της μνήμης μου τα πιο όμορφα κομμάτια·
αγαπημένα σαν όργανα παλιά ξεκουρδισμένα,
μακριά από μένα, περασμένα ξεχασμένα,
ξεμακραίνουν λίγο- λίγο μ' ένα χρόνο σακάτη
κι έτσι φουντώνει του πόνου το γινάτι.
Ίσως μεγάλωσα και κάπως παραπάνω
και στην ανάγκη να πάψω και το κέφι μου να κάνω,
μα θα μικρύνω και θα σβήνω τη χαρά μου
κι αυτά τα ωραία που κυλήσανε μπροστά μου.
Γι' αυτό γυρίζω στα παλιά να ξεδιψάσω·
οι στιγμές μου μ' αφήνουνε παρέα να ξαποστάσω
και λιγώνουν τη ψυχή μου κάθε τόσο.
Από τα όμορφα δε θέλω να γλιτώσω.

Δε θέλω να γλιτώσω από τα όμορφα,
γιατί εκείνα την ασκήμια μου σκεπάζουν
κι όταν φοβάμαι τα πιο μεγάλα ψέμματα,
μακάρι πάντα να μου τάζουν.
Δε θέλω να γλιτώσω από τα όμορφα,
ούτε για λίγο σου λέω να τ' αποφύγω.
Τα φτιάχνω θύμηση και τα ντύνω όνειρα
και μες στη σκέψη μου τα πνίγω.

Είναι τα όμορφα με τ' άσχημα μπλεγμένα,
πάνω στης μοίρας τα παραμύθια κεντημένα,
ξαναμμένα με τραβάνε στο χορό τους το τρελό·
ψάχνω τα βήματα να βρω και χάνω το ρυθμό.
Μα όταν με πιάσουνε τα όμορφα απ' το χέρι
με ταξιδεύουνε στου ήλιου το κρυμμένο μου αστέρι
και μου ανοίγουν τη ψυχή να τραγουδήσω,
με τη βροχή του κόσμου να νυχτοπερπατήσω.
Όμως, δε ξέρω αν πρέπει να μείνω ή να φύγω,
αφού τα όμορφα κι αυτά κρατάνε λίγο
και μένει ο φόβος στη ζωή συνοδοιπόρος
σε κάθε ανάσα, κάθε σκέψη απαράβατος όρος.
Κι ενώ το ψέμα κι εγώ είμαστε πράματα χώρια
να με γλιτώσει θέλω, όταν φοβάμαι, από τα ζόρια.
Μικρό το κακό, αφού τουλάχιστον θα ζήσω,
τις κλεμμένες στιγμές για λίγο όνειρα θα ντύσω.
Ας λένε πως τα δύσκολά θεριεύουν τη ψυχή,
είναι ο πόνος όμως, στιχοπαιδεύτρα ευχή.
Μη με αφήσεις εδώ πέρα να στοιχειώσω,
από τα όμορφα δε θέλω να γλιτώσω.

Lyrics by Sadahzinia at: http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=15573

Music by: B.D Foxmoοr

Video by freeagle at: http://www.youtube.com/watch?v=aHTTq6TPySY

Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου 2008

Ευχαί ...

Ευχές σε όλους ... υγεία!!! και ευτυχία!!! ...

... ευόδωση κάθε επιθυμίας ... είτε προσωπικής είτε επαγγελματικής ...

... ααα!!! και ειρήνη εις όλο τον κόσμο ... δεδομένη την θεωρώ αφού κάθε χρόνο δι’ αυτό ευχόμεθα ...

Κυριακή 28 Δεκεμβρίου 2008

the road to hell ...


«And all the roads jam up with credit
And there's nothing you can do
It's all just pieces of paper flying away from you
Oh look out world, take a good look
What comes down here
You must learn this lesson fast and learn it well
This ain't no upwardly mobile freeway
Oh no, this is the road
Said this is the road
This is the road to hell» 

Πέμπτη 25 Δεκεμβρίου 2008

οδύνες γέννας ...

bloggers ... άτιμη φάρα ...

... «καμιά άλλη δουλειά δεν έχετε να κάνετε ρε παλικάρια;» ... ωρύονται «επαγγελματίες» δημοσιογράφοι και καλλιτέχνες ...

... χρόνια πολλά δεν θα πω, εκεί που έπρεπε τα είπα ...

... εορτή σήμερον ...

Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2008

η εκ εσπερίας πομφόλυξ ...

… τευτονικά κτήνη δια απόψε …
… η εκ εσπερίας πομφόλυξ εμφανής … έτη πριν …
… καληνύκτα τοις πάσι και έτερον ουδέν …

Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2008

Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2008

αναπάντεχα ...



… αρχές Ιούνη …

… υπήρχε φως μα όχι ζέστη …

… ο δρόμος φιδογύριζε μονότονα …

… στάση …

… ο ήχος της θάλασσας χάιδευε τα αυτιά τους …

… δυο βλέμματα διασταυρώθηκαν για ένα δευτερόλεπτο …

… αρκούσε …

… ήταν το μεγαλύτερο δευτερόλεπτο της ζωής τους …

… όλα τα άλλα ήταν μικρά …

… ο σπόρος δημιουργήθηκε …

… αργά ή γρήγορα θα φύτρωνε …



Το κύμα

Μια ώρα μόνο να σε δω κι αυτό μου φτάνει

να συνεχίσω την αδιάφορη ζωή μου

Αφού δεν είσαι εδώ, αγάπη μου, μαζί μου

Μια λέξη μόνο να 'ξερες απλά τι κάνει

Τι φέρνει πίσω, πόση δύναμη μου δίνει

Ελπίδες, να σωθώ απ' του μυαλού τη δίνη



Έλα κύμα πάρε με

και μες την αγκαλιά του πάλι βάλε με

Έλα κύμα και βοριά

το σώμα του στεριά, μπροστά του βγάλε με

Μα αν αυτός μ' απαρνηθεί σε πέλαγο βαθύ

ναυάγιο άσε με



Μια στιγμούλα μοναχά μέσα στο χρόνο

να μη του δώσεις, την απόσταση να σβήσω

κι ύστερα, αν θες πάλι, την πόρτα σου θα κλείσω

Μοιάζουν όλα απόψε σαν σκηνή από φόνο

θα μ' εξοντώσεις, το ξέρω όπου και να πάω

στο ρεύμα της καρδιά σου κόντρα προχωράω


Έλα κύμα πάρε με ...